اَللّٰهُمَّ اجْعَلْنَا مِنْ اَقْرَبِ مَنْ تَقَرَّبَ اِلَيْكَ، وَ اَوْجَهِ مَنْ تَوَجَّهَ اِلَيْكَ وَ اَنْجَحِ مَنْ سَاَلَكَ وَ تَضَرَّعَ اِلَيْكَ، اَللّٰهُمَّ اجْعَلْنَا مِمَّنْ كَاَنَّهٗ يَرَاكَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيَامَةِ الَّذِيْ فِيْهِ يَلْقَاكَ، وَ لَا تُمِتْنَا اِلَّا عَلٰى رِضَاكَ۔
اَللّٰهُمَّ وَ اجْعَلْنَا مِمَّنْ اَخْلَصَ لَكَ بِعَمَلِهٖ، وَ اَحَبَّكَ فِيْ جَمِيْعِ خَلْقِكَ۔
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَ اٰلِ مُحَمَّدٍ، وَ اغْفِرْ لَنَا مَغْفِرَةً جَزْمًا حَتْمًا لَا نَقْتَرِفُ بَعْدَهَا ذَنْبًا، وَ لَا نَكْتَسِبُ خَطِيْئَةً وَ لَا اِثْمًا۔
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَ اٰلِ مُحَمَّدٍ، صَلَاةً نَامِيَةً دَائِمَةً زَاكِيَةً مُتَتَابِعَةً مُتَوَاصِلَةً مُتَرَادِفَةً، بِرَحْمَتِكَ يَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ۔
Başqa bir dua:
Səfvandan rəvayət olunur ki, Məhəmməd bin Hələbi Cümə günü İmam Cəfər Sadiqin (ə) yanına gəlib dedi: "Bizə bu günün ən fəzilətli əməlini öyrət." İmam (ə) belə cavab verdi: "Ey Məhəmməd, mən Məhəmmədə (s) Fatimədən (s.ə.) daha yaxın olan bir kimsəni və onun Fatiməyə öyrətdiyi bu əməldən daha sevimli bir işi tanımıram:
Cümə günü qüsl al. Sonra hər biri iki rükətdən ibarət olmaqla dörd rükət namaz qıl. Birinci rükətdə "Həmd" surəsindən sonra əlli dəfə "Tövhid" surəsini; ikinci rükətdə "Həmd"dən sonra əlli dəfə "Adiyat" surəsini; üçüncü rükətdə "Həmd"dən sonra əlli dəfə "Zilzal" surəsini; dördüncü rükətdə isə "Həmd"dən sonra nazil olan sonuncu surəni — "Nəsr" surəsini əlli dəfə oxu.
Namazdan sonra aşağıdakı duanı oxu:
اِلٰهِيْ وَ سَيِّدِيْ مَنْ تَهَيَّاَ، اَوْ تَعَبَّاَ، اَوْ اَعَدَّ اَوِ اسْتَعَدَّ لِوِفَادَةٍ اِلٰي مَخْلُوْقٍ رَجَاءَ رِفْدِهٖ وَ فَوَائِدِهٖ وَ نَائِلِهٖ، وَ فَوَاضِلِهٖ وَ جَوَائِزِهٖ۔
فَاِلَيْكَ يَا اِلٰهِيْ كَانَتْ تَهْيِئَتِيْ وَ تَعْبِئَتِيْ، وَ اِعْدَادِيْ وَ اسْتِعْدَادِيْ رَجَاءَ رِفْدِكَ وَ مَعْرُوْفِكَ، وَ نَائِلِكَ وَ جَوَائِزِكَ، فَلَا تُخَيِّبْنِيْ مِنْ ذٰلِكَ۔
يَا مَنْ لَا يَخِيْبُ عَلَيْهِ مَسْاَلَةُ السَّائِلِ، وَ لَا تَنْقُصُهٗ عَطِيَّةُ نَائِلٍ، فَاِنِّيْ لَمْ اٰتِكَ بِعَمَلٍ صَالِحٍ قَدَّمْتُهٗ، وَ لَا شَفَاعَةِ مَخْلُوْقٍ رَجَوْتُهٗ۔
اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ بِشَفَاعَةِ مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَيْتِهٖ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ اَجْمَعِيْنَ (اَتَيْتُكَ) اَرْجُوْ عَظِيْمَ عَفْوِكَ، الَّذِيْ عَفَوْتَ بِهٖ عَلَى الْخَاطِئِيْنَ عِنْدَ عُكُوْفِهِمْ عَلَى الْمَحَارِمِ، فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُوْلُ عُكُوْفِهِمْ عَلَى الْمَحَارِمِ اَنْ عُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالْمَغْفِرَةِ، وَ اَنْتَ سَيِّدِيْ الْعَوَّادُ بِالنَّعْمَاءِ، وَ اَنَا الْعَوَّادُ بِالْخَطَاءِ، اَسْاَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ اٰلِهِ الطَّاهِرِيْنَ اَنْ تَغْفِرَ لِيْ ذَنْبِيَ الْعَظِيْمَ فَاِنَّهٗ لَا يَغْفِرُ الْعَظِيْمَ اِلَّا الْعَظِيْمُ۔
يَا عَظِيْمُ، يَا عَظِيْمُ، يَا عَظِيْمُ، يَا عَظِيْمُ، يَا عَظِيْمُ، يَا عَظِيْمُ، يَا عَظِيْمُ۔
