SƏFƏR AYININ İYİRMİ SƏKKİZİ
Hicri-qəməri 11-ci ildə belə bir gündə sevimli Peyğəmbərimiz (s) vəfat etdi. Bütün tarixçilər eyni fikirdədirlər ki, o həzrət çərşənbə axşamı günü vəfat etmişdir. Vafat edərkən o həzrətin altmış üç yaşı var idi.
Həzrət Rəsulallah (s) qırx yaşında peyğəmbər seçildi. On üç il Məkkədə camaatı yeganəpərəstliyə çağırdı. Əlli üç yaşında Mədinəyə hicrət etdi və orada İslam hökuməti quraraq on il şirk, küfr və zülm ilə mübarizə apardı. Bu illər ərzində müxtəlif məntəqələrin camaatı o həzrətə iman gətirdilər və İslam günü-gündən yayıldı. Ta ki, hicri-qəməri 11-ci ildə səfər ayının 28-də o həzrət dünyasını dəyişdi. Həzrət Əmirəl-möminin (ə) Peyğəmbərə (s) qüsl verdi, onu kəfənlədi və ona namaz qıldı. Sonra camaat dəstə-dəstə o həzrətin mübarək cənazəsinə namaz qıldılar. Əmirəl-möminin (ə) o həzrəti vəfat etdiyi hücrəsində dəfn etdi.
Ənəs ibn Malik nəql edir ki, Rəsulallahı (s) torpağa tapşırdıqdan sonra Xanım Fatimə (s.ə) mənə yaxınlaşıb dedi: "Ey Ənəs, necə razı oldunuz ki, Rəsulallahın (s) üzünə torpaq töksünlər?!" Sonra o xanım ağladı. Rəvayətə əsasən, o xanım atasının qəbrindən bir qədər torpaq götürüb gözlərinin üstünə qoydu və dedi:
مَا ذَا عَلَى الْمُشْتَمِّ تُرْبَةَ اَحْمَدٍ
Əhmədin pak türbətinin ətrini iyləyib ömründə başqa bir ətri iyləməyən kəs nə üstündə məzəmmət olunar? Mənim başıma elə müsibətlər gəldi ki, əgər işıqlı gündüzlərin başına gəlsəydi, qaranlıq gecələrə çevrilərdi.
اَنْ لَا يَشَمَّ مَدَى الزَّمَانِ غَوَالِيَا
صُبَّتْ عَلَيَّ مَصَاۤئِبٌ لَوْ اَنَّهَا
صُبَّتْ عَلَى الْاَيَّامِ صِرْنَ لَيَالِيَا
قُلْ لِلْمُغَيَّبِ تَحْتَ اَثْوَابِ الثَّرٰى
اِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ صَرْخَتِيْ وَ نِدَاۤئِيَا
صُبَّتْ عَلَيَّ مَصَاۤئِبٌ لَوْ اَنَّهَا
صُبَّتْ عَلَى الْاَيَّامِ صِرْنَ لَيَالِيَا
قَدْ كُنْتُ ذَاتَ حِمًى بِظِلِّ مُحَمَّدٍ
لَاۤ اَخْشَ مِنْ ضَيْمٍ وَ كَانَ حِمٰی لِيَا
فَالْيَوْمَ اَخْضَعُ لِلذَّلِيْلِ وَ اَتَّقِيْ
ضَيْمِيْ وَ اَدْفَعُ ظَالِمِيْ بِرِدَاۤئِيَا
فَاِذَا بَكَتْ قُمْرِيَّةٌ فِيْ لَيْلِهَا
شَجَنًا عَلٰى غُصْنٍ بَكَيْتُ صَبَاحِيَا
فَلَاَجْعَلَنَّ الْحُزْنَ بَعْدَكَ مُوْنِسِيْ
وَ لَاَجْعَلَنَّ الدَّمْعَ فِيْكَ وَشَاحِيَا
