Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə

Ey Rəbbim! Günahlarım məni susdurub,

danışmağa sözüm yoxdur (kəsilib),

mənim heç bir bəhanəm (hüccətim) də qalmayıb.

Mən bəlamın əsiriyəm,

əməlimin girovuyam,

xətama görə sərgərdanam (tərəddüddəyəm),

həqiqi məqsədimdən dönmüşəm (heyrətdəyəm)

və bütün vücudumla yolumdan qalmışam.

Özümü (nəfsimi) dayandırmışam:

alçaq günahkarların mövqeyində (cərgəsində),

Sənə cürət etmiş bədbəxtlərin və vədəni yüngül sayanların mövqeyində.

Sən paksan!

Hansı cürətlə Sənə (əmrindən çıxmağa) cürət etdim

və hansı qürura görə özümü təhlükəyə (qürura) atdım?

Ey Mövlam! Rəhm et:

üzüstə yıxılmağıma

və ayağımın büdrəməsinə.

Helminlə nadanlığımı bağışla,

və ehsanınla pisliyimi (əfv et).

Mən günahımı iqrar edirəm,

səhvimi (xətamı) etiraf edirəm.

Bu, əlim və başımdır ki,

nəfsimdən qisas almaq üçün onu Sənə təslim edib yalvarıram.

Qocalığıma (saçımın ağına) rəhm et,

ömrümün (günlərimin) bitməsinə,

əcəlimin yaxınlaşmasına,

zəifliyimə, miskinliyimə

və çarəsizliyimə rəhm et.

Ey Mövlam! Mənə rəhm et o zaman ki:

dünyada izim (nişanəm) kəsilə,

məxluqlar içərisində xatirəm silinə (məhv ola),

və unudulmuşlar kimi unudulanlardan olam.

Ey Mövlam! Surətim və halım dəyişilən zaman mənə rəhm et, o vaxt ki:

cismim çürüyə,

əzalarım ayrıla,

və oynaqlarım bir-birindən qırıla.

İrəlidə məni gözləyən (iradə olunan) hadisələrdən qafil olduğum üçün əfsuslar olsun!

Ey Mövlam! Həşr-nəşrimdə (qiyamətdə diriləndə) mənə rəhm et.

O gündə qərar ver:

mənim mövqeyimi dostlarınla bir cərgədə,

mənim mənbəyimi (qayıdışımı) sevdiklərinlə birgə,

mənim məskənimi (evimi) Öz qonşuluğunda!

Ey aləmlərin Rəbbi!