Məkkədə nazil olmuşdur, beş ayədir.
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
قُلْ اَعُوْذُ بِرَبِّ الْفَلَقِۙ(1)
(1) (Ya Peyğəmbər!) De: «Pənah aparıram sübhün Rəbbinə, (bulaqların və bitkilərin çıxması ilə yarılan yerin, övladların doğulması ilə əmələ gələn qohumluq əlaqələrinin və ölülərin dirilməsi üçün yarılan qəbirlərin Rəbbinə)!
مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَۙ(2)
(2) Yaratdıqlarının şərindən (şərr sahib olan – şeytanlar, xəbis cinlər və maddi şərlərdən).
وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ اِذَا وَقَبَۙ(3)
(3) Və (zülmətə) bürünməkdə olan qaranlıq gecənin şərindən və hücum edən hər hansı bir şər mövcudun şərrindən.
وَمِنْ شَرِّ النَّفّٰثٰتِ فِى الْعُقَدِۙ(4)
(4) Və düyünlərə üfürən (cadugər) qadınların şərindən.
وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ اِذَا حَسَدَ(5)
(5) Və paxıllıq etdiyi zaman paxılın şərindən».
