Rəhman və Rəhim Allahın adı ilə.

Həmd-səna Allaha məxsusdur,

(o Allah ki) Ondan əvvəl (heç bir varlıq) olmayan "Əvvəl"dir,

və Ondan sonra (heç bir varlıq) olmayacaq "Axır"dır.

Elə bir Allah ki, görən gözlər Onu görməkdə aciz (qüsurlu) qalmış,

və vəsf edənlərin düşüncələri (vəhmləri) Onu tərif (vəsf) etməkdə acizdir.

O, məxluqatı (varlıqları) Öz qüdrəti ilə (heçdən, ilkin vəsait olmadan) xəlq etdi (icad etdi),

və Öz istəyi (məşiyyəti) ilə onlara surət (ixtira) bəxş etdi.

Sonra onları Öz iradəsinin axarına (yoluna) buraxdı (saldı),

və Özünə doğru eşq və məhəbbət yolunda (onları) məbus etdi.

Varlıqlar, onlar üçün təyin olunan (irəli çəkilən) hüdudlardan geri qalmaq iqtidarında deyillər,

və onlardan geri salınan işlərdən irəli keçməyə də qadir deyillər.

O, (Öz lütfkarlığı ilə) onların hər bir canlısına (ruhuna) Öz ruzisindən məlum və bölünmüş bir qut (pay) təyin etdi.

Hər kimin ruzisini artırıbsa, heç kim (naqis edən) onu azalda bilməz,

və onlardan hər kimin (ruzisini) azaldıbsa, heç kim (artıran) onu artıra bilməz.

Sonra onun (insan) üçün həyatda müəyyən bir ömür (əcəl) yazdı,

və onun üçün məhdud bir sonluq müəyyənləşdirdi.

Ömrünün günləri ilə (addımlayaraq) o sonluğa yaxınlaşır,

və həyatının (dövrünün) illəri ilə onu (əcəli) başa vurur (yetişir).

Nəhayət, o öz təsirinin (ömrünün) ən sonuna yetişib,

və ömrünün hesabını başa çatdıqda,

(Rəbbi) onun canını alar və dəvət olunduğu firavan savabına və ya qorxunc (acınacaqlı) əzabına sarı yönəldər.

(Beləliklə) pislik (yaramazlıq) edənləri etdikləri əməllərinə görə cəzalandırar, yaxşı əməl sahiblərini də (gözəlliklə) mükafatlandırar.

Bu, Ondan olan bir ədalətdir,

Onun adları müqəddəsdir,

və nemətləri (nişanələri) davamlı (aşkar)dır.

O, etdikləri (felləri) barədə sorğu-sual olunmaz, lakin onlar (məxluqat) sorğu-suala çəkilərlər!

Və həmd olsun o Allaha ki,

əgər O, bəndələrini onlara bəxş etdiyi davamlı minnətləri və bol (aşkar) nemətləri müqabilində Özünə həmd etmək mərifətindən məhrum etsəydi,

onlar Onun minnətlərindən (nemətlərindən) yararlanar, lakin Ona həmd etməzdilər,

və Onun ruzisi ilə firavanlığa çatar, lakin Ona şükür etməzdilər.

Əgər belə olsaydı, onlar insanlıq hüdudlarından çıxar, heyvanlıq səviyyəsinə enər və (Allahın) Öz möhkəm Kitabında vəsf (buyurduğu) kimi olardılar:

"Onlar heyvan kimidirlər, hətta (yolca) daha azğındırlar."

Və həmd olsun Allaha o şeylərə görə ki,

Özünü (Öz nəfsindən) bizə tanıtdırdı,

və Ona şükür etməyi (bizə) ilham etdi,

və Öz rübubiyyətinə (Rəbbliyinə) aid elm qapılarını üzümüzə açdı,

və Öz tövhidində (yeganəliyində) yalnız Ona ixlaslı olmaq üçün bizə yol göstərdi,

və bizi Öz əmri barəsində azğınlığa (ilhada) və şəkk-şübhəyə düşmükdən qorudu (uzaqlaşdırdı).

(Allaha) elə bir həmd (olsun ki),

bu həmd sayəsində, Onun məxluqatından Ona həmd edənlərin (cərgəsində) ömür (həyat) sürək,

və bu (həmdlə) Onun razılığına və əfvinə doğru irəli gedənlərdən də önə keçək (səbqqət alaq).

Elə bir həmd (olsun) ki,

o (həmd) vasitəsilə Bərzəx zülmətini bizə işıqlandırsın,

və o (həmdlə) məhşər (diriliş) yolunu bizə asanlaşdırsın,

və o (həmdlə) şahidlərin durduğu yerlərdə (Qiyamətdə) mənzillərimizi şərəfləndirsin; o gün ki, hər bir kəs (nəfs) qazandığı əməlin əvəzini alar və onlara zülm olunmaz.

O gündə dostun (mövlanın) dosta heç bir faydası dəyməz və onlara kömək olunmaz.

Elə bir həmd ki, bizdən "İlliyyin"in ən ucasına yüksəlsin; yazılmış bir kitabda (qərar tapsın) ki, müqərrəblər ona şahidlik edirlər.

Elə bir həmd ki, gözlərin bərələcəyi (qorxacağı) o gündə gözlərimiz onunla işıqlansın (sevinsin) və dərilərin (üzlərin) qaraldığı o gündə üzümüz onunla ağarsın!

Elə bir həmd ki, onunla Allahın ağrılı (əlim) atəşindən azad olub, Allahın kərim civarına (qonşuluğuna) yetişək.

Elə bir həmd ki,

onunla Onun müqərrəb mələkləri ilə (çiyin-çiyinə verib) izdaham edək,

və onunla Onun mürsəl peyğəmbərlərinə qoşulaq,

zaval tapmayan əbədi qərar evində,

və dəyişilməyən (zaval tapmayan) kəramət məhəllində.

Və həmd olsun o Allaha ki,

bizim üçün yaradılışın gözəlliklərini (ən gözəl biçimi) seçdi,

və pak ruzilərini bizə ruzi (icra) etdi.

Və bütün məxluqat üzərində malik (hakim) olmaqla bizə fəzilət verdi,

beləliklə bütün məxluqatı Onun qüdrəti ilə bizə müti (itaətkar) olmuş və Onun izzəti ilə bizim itaətimizə çevrilmişdir.

Və həmd olsun o Allaha ki, Özündən qeyrisinə ehtiyac qapısını üzümüzə bağladı.

(Belə olan halda) biz Onun həmdinə necə taqət gətirək (yerinə yetirək)?

Yaxud Onun şükrünü nə vaxt əda edək (qurtaraq)? Xeyr, heç vaxt (Əsla)!

Və həmd olsun o Allaha ki,

cismimizdə bədəni açmaq (bəst) üçün alətlər quraşdırdı (yaratdı),

və bükmək (qəbz) üçün əzalar (alətlər) qərar verdi,

və bizi həyat ruhları ilə bəhrələndirdi,

və bizdə əməlləri (yerinə yetirmək üçün) əzalar sabit etdi,

və bizi pak ruzilərlə qidalandırdı,

və Öz fəzli (ehsanı) ilə bizi ehtiyacsız etdi (zənginləşdirdi),

və Öz minnəti (bəxşişi) ilə bizə sərmayə (qənaət) verdi.

Sonra itaətkarlığımızı sınamaq üçün bizə (yaxşılıqları) əmr etdi,

və şükrümüzü sınamaq (imtahan etmək) üçün bizə (haramları) qadağan etdi.

Biz isə Onun əmrinin yolundan çıxdıq (müxalif olduq),

və qadağan etdiyi (haram) əməllərin miniyinə mindik.

Yenə də O, bizi cəzalandırmağa tələsmədi (səbirsizlik etmədi),

və bizdən intiqam almağa (qəzəblənməyə) tələsmədi,

bəlkə Öz rəhməti və kərəmi ilə bizə güzəşt etdi (möhlət verdi),

və Öz helmi və mehribanlığı (rəfəti) ilə (səhv yoldan) dönməyimizi gözlədi.

Və həmd olsun o Allaha ki, Öz fəzli olmadan qazanmadığımız tövbə (və qayıdış) yolunu bizə göstərdi (dəlalət etdi).

Əgər biz, Onun fəzilətləri (bəxşişləri) içərisində yalnız bu (tövbə) nemətini saysaq (nəzərə alsaq),

yenə də Onun bizim yanımızdakı bəlası (imtahanı/bəxşişi) necə də gözəl,

bizə olan ehsanı necə də böyük,

və bizim üzərimizdəki fəzli necə də əzəmətli (cismli)dir.

Çünki bizdən əvvəlki (ümmətlərin) tövbəsində Onun sünnəsi (qayda-qanunu) bu cür deyildi.

Həqiqətən, iqtidarında (taqətində) olmadığımız işləri (yükləri) bizim öhdəmizdən götürmüş,

və bizə yalnız bacardığımız qədər təklif (vəzifə) vermiş,

və bizə asan olandan başqasını (çətinini) yükləməmişdir,

və bizdən heç kimə (Özünə qarşı) bəhanə (hüccət) və üzr yeri qoymamışdır.

Deməli, bizdən (bəndələrdən) həlak olan (bədbəxt olan) kəs, Ona asi olduğu üçün həlak olmuşdur,

və xoşbəxt olan kəs isə Ona (Allaha) rəğbət bəslədiyi (itaət etdiyi) üçündür.

Və həmd olsun Allaha o qədər (o həmdlə) ki, Onunla həmd edib (Onu),

Ona ən yaxın (müqərrəb) mələkləri,

və dərgahında (yaradılmışların) ən əziz varlıqları,

və Onun yanında həmd edənlərin ən sevimliləri (razı salanları).

(Elə bir) Həmd ki, Rəbbimizin bütün məxluqatdan üstünlüyü qədər digər həmdlərdən üstündür (fəzilətlidir).

Sonra Ona həmd olsun

Onun həm bizə, həm bizdən əvvəlki (keçmiş) və həm də qalan (gələcək) bütün bəndələrinə bəxş etdiyi hər bir nemətin müqabilində (sayı qədər), Onun elminin əhatə etdiyi bütün əşyaların (mövcudların) sayı qədər!

Və onlardan hər birinin müqabilində onların sayının bir neçə misli (qat-qat) qədər, əbədi, sərmədi olaraq Qiyamət gününədək!

Elə bir həmd ki, onun həddi-hüdudunun sonu olmasın,

və sayının hesabı olmasın,

və (çatılacaq) hədəfinin (sonluğunun) sonu olmasın,

və müddətinin (zamanının) kəsilməsi (bitməsi) olmasın.

Elə bir həmd ki, Onun itaətinə və əfvinə çatmaq (qovuşmaq) üçün vasitə olsun,

və Onun razılığına səbəb (olsun),

və Onun məğfirətinə (bağışlanmasına) vəsilə (olsun),

və Cənnətinə yol (açsın), və intiqamından (əzabından) qoruyan (pənah) olsun,

və Onun qəzəbindən amanda saxlasın,

və Onun itaətinə kömək (arxa) olsun,

və Ona qarşı günahdan saxlayan (maneə) olsun,

və Onun haqqını və vəzifələrini ödəməyə kömək (yardımçı) olsun.

Elə bir həmd ki, bu həmdlə Onun övliyalarından olan səadətli (xoşbəxt) insanların içində xoşbəxt olaq və Onun düşmənlərinin qılıncı ilə şəhid olanların sırasına (nizamına) daxil olaq.

Həqiqətən, O, ixtiyar sahibidir (kömək edəndir) və həmd (tərif) ediləndir!