XANIM FATİMƏ-ZƏHRANIN (S.Ə) NAMAZI
Nəql olunur ki, Cənab Cəbrail Xanım Fatimə-Zəhraya (s.ə) iki rəkət namaz təlim etmişdi və o xanım bu namazı qılardı. Namazın qaydası belədir: Birinci rəkətdə
Fatihədən sonra yüz dəfə
Qədr surəsini, ikinci rəkətdə
Fatihədən sonra yüz dəfə
İxlas surəsini oxu. Namazdan sonra bu duanı oxu:
سُبْحَانَ ذِي الْعِزِّ الشَّامِخِ الْمُنِيْفِ
Təsbih deyirəm uca izzət sahibinə. Təsbih deyirəm uca və əzəmətli şövkət sahibinə. Təsbih deyirəm şövkətli və qədim hökmdarlıq sahibinə. Təsbih deyirəm aydınlıq və gözəlliyi ehtiva edən kəsə. Təsbih deyirəm nur və vüqar ilə zinətlənmiş kəsə. Təsbih deyirəm möhkəm daş üstündə qarışqanın ayaq izini görən kəsə. Təsbih deyirəm havada quşun uçub getdiyi yeri görən kəsə. Təsbih deyirəm o kəsə ki, belədir və Ondan qeyrisi belə deyil.
سُبْحَانَ ذِي الْجَلَالِ الْبَاذِخِ الْعَظِيْمِ
سُبْحَانَ ذِي الْمُلْكِ الْفَاخِرِ الْقَدِيْمِ
سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْبَهْجَةَ وَ الْجَمَالَ
سُبْحَانَ مَنْ تَرَدَّى بِالنُّوْرِ وَ الْوَقَارِ
سُبْحَانَ مَنْ يَرٰى اَثَرَ النَّمْلِ فِي الصَّفَا
سُبْحَانَ مَنْ يَرٰى وَقْعَ الطَّيْرِ فِي الْهَوَاۤءِ
سُبْحَانَ مَنْ هُوَ هٰكَذَا لَا هٰكَذَا غَيْرُهُ۔
Başqa bir hədisə istinadən bu namazdan sonra Xanım Fatimə-Zəhra (s.ə) təsbihini de, sonra yüz dəfə salavat.
يَا مَنْ لَيْسَ غَيْرَهُ رَبٌّ يُدْعٰى
يَا مَنْ لَيْسَ فَوْقَهُ اِلٰهٌ يُخْشٰى
يَا مَنْ لَيْسَ دُوْنَهُ مَلِكٌ يُتَّقٰى
يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ وَزِيْرٌ يُّؤْتٰى
يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ حَاجِبٌ يُرْشٰى
يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ بَوَّابٌ يُغْشٰى
يَا مَنْ لَا يَزْدَادُ عَلٰى كَثْرَةِ السُّؤَالِ اِلَّا كَرَمًا وَ جُوْدًا
وَ عَلٰى كَثْرَةِ الذُّنُوْبِ اِلَّا عَفْوًا وَ صَفْحًا
صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَ اٰلِ مُحَمَّدٍ۔
XANIM FATİMƏ-ZƏHRANIN (S.Ə) BAŞQA BİR NAMAZI
Şeyx Tusi və Seyid İbn Tavus nəql edirlər ki, Səfvan dedi: Məhəmməd ibn Əli Hələbi cümə günü İmam Sadiqin (ə) yanına gedib ərz etdi: "Sizdən istəyirəm ki, bu günün ən fəzilətli əməllərini mənə təlim edəsiniz. İmam (ə) buyurdu: "Mən Rəsulallahın (s) yanında Fatimə (s.ə) qədər əzəməti olan bir kəs və Rəsulallahın (s) ona öyrətdiyi əməldən daha üstün bir əməl tanımıram. Həmin əməl budur ki, Rəsulallah (s) Fatiməyə (s.ə) buyurdu: Cümə günü sübh vaxtı qüsl et və dörd rəkət (iki rəkət- iki rəkət) namaz qıl. Birinci rəkətdə
Fatihədən sonra əlli dəfə
İxlas surəsini, ikinci rəkətdə
Fatihədən sonra əlli dəfə
Adiyat surəsini, üçüncü rəkətdə
Fatihədən sonra əlli dəfə
Zəlzələ surəsini, dördüncü rəkətdə
Fatihədən sonra
Nəsr surəsini oxu. Namazı qılıb qurtardıqdan sonra de:
اِلٰهِيْ وَ سَيِّدِيْ
Ey mənim Məbudum və Ağam, kim hədiyyələrinə, mənfəətlərinə, ətalarına, bəxşişlərinə və mükafatlarına ümid bağlayaraq bir məxluqa tərəf getmək üçün hazırlanıbsa, lakin ey mənim Məbudum, mən Sənin hədiyyələrinə, mənfəətlərinə, ehsanına, ətalarına və mükafatlarına ümid bağlayıb Sənə tərəf (gəlməyə) hazırlanmışam. Elə isə, məni bunlardan naümid etmə, ey o kəs ki, heç bir dilənən Sənin qapından naümid qayıtmır və bəxş etmək Səndən heç nəyi azaltmır. Mən öncədən göndərdiyim layiqli bir əməl ilə, yaxud Məhəmməd və onun Əhli-beytindən – Sənin salamın olsun ona və onlara - başqa bir məxluqun şəfaəti ilə - o şəfaət ki, məni Sənə yaxınlaşdıracağına ümid bağlayıram - Sənin dərgahına gəlməmişəm. Mən Sənin dərgahına Sənin böyük əfvinə ümid bağlayaraq gəlmişəm, o əfv ki, haramları yerinə yetirdikləri vaxt günahkarlara onunla üz tutursan və haramları uzun müddət yerinə yetirmələri onları bağışlamağının qarşısını almır. Sən mənə nemət bəxş edən Ağamsan, mən isə çox xəta işlədən kimsə. Məhəmməd və onun pak xanidanının haqqına xatir Səndən istəyirəm ki, mənim böyük günahlarımı bağışlayasan, çünki böyük günahları böyük Allahdan başqası bağışlamır. Ey əzəmətli, ey əzəmətli, ey əzəmətli, ey əzəmətli, ey əzəmətli, ey əzəmətli, ey əzəmətli.
مَنْ تَهَيَّاَ اَوْ تَعَبّٰى
اَوْ اَعَدَّ اَوِ اسْتَعَدَّ
رَجَاۤءَ رِفْدِهِ وَ فَوَاۤئِدِهِ
وَ نَاۤئِلِهِ وَ فَوَاضِلِهِ وَ جَوَاۤئِزِهِ
فَاِلَيْكَ يَاۤ اِلٰهِيْ كَانَتْ تَهْيِئَتِيْ وَ تَعْبِئَتِيْ
وَ اِعْدَادِيْ وَ اسْتِعْدَادِيْ
رَجَاۤءَ فَوَاۤئِدِكَ وَ مَعْرُوْفِكَ
وَ نَاۤئِلِكَ وَ جَوَاۤئِزِكَ
فَلَا تُخَيِّبْنِيْ مِنْ ذٰلِكَ
يَا مَنْ لَّا تَخِيْبُ عَلَيْهِ مَسْاَلَةُ السَّاۤئِلِ
وَ لَا تَنْقُصُهُ عَطِيَّةُ نَاۤئِلٍ
فَاِنِّيْ لَمْ اٰتِكَ بِعَمَلٍ صَالِحٍ قَدَّمْتُهُ
وَ لَا شَفَاعَةِ مَخْلُوْقٍ رَجَوْتُهُ
اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ بِشَفَاعَتِهِ
اِلَّا مُحَمَّدًا وَ اَهْلِ بَيْتِهِ
صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ،
اَتَيْتُكَ اَرْجُوْ عَظِيْمَ عَفْوِكَ
الَّذِيْ عُدْتَ بِهِ عَلَى الْخَطَّاۤئِيْنَ
عِنْدَ عُكُوْفِهِمْ عَلَى الْمَحَارِمِ
فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُوْلُ عُكُوْفِهِمْ عَلَى الْمَحَارِمِ
اَنْ جُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالْمَغْفِرَةِ
وَ اَنْتَ سَيِّدِي الْعَوَّادُ بِالنَّعْمَاۤءِ
وَ اَنَا الْعَوَّادُ بِالْخَطَاۤءِ
اَسْاَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ اٰلِهِ الطَّاهِرِيْنَ
اَنْ تَغْفِرَ لِيْ ذَنْبِيَ الْعَظِيْمَ
فَاِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الْعَظِيْمَ اِلَّا الْعَظِيْمُ
يَا عَظِيْمُ يَا عَظِيْمُ يَا عَظِيْمُ
يَا عَظِيْمُ يَا عَظِيْمُ يَا عَظِيْمُ
